JavaScript lijkt te zijn uitgeschakeld in uw browser. Voor de beste gebruikerservaring, zorg ervoor dat javascript ingeschakeld is voor uw browser.

Home
Blog
Lichaamsverzorging

Lichaamsverzorging

9 december 2020

Psoriasis

Psoriasis is een veelvoorkomende chronische huidziekte, bestaande uit rode plekken met zilverwitte schilfers die verspreid over de huid voorkomen. Ten minste 2% van de bevolking lijdt in zekere mate aan deze aandoening. Het is niet bekend wat de oorzaak van psoriasis is. Wel is duidelijk dat zowel erfelijke als omgevingsfactoren een rol spelen en dat het om een soort ontstekingsreactie van de huid gaat, waarbij de huidcellen die normaliter in 28 dagen uitgroeien tot hoorncellen, dat nu in 3 à 4 dagen doen. Daardoor hopen de ‘onvolwassen’ cellen zich op aan het huidoppervlak. Psoriasis kan ontstaan of verergeren door psychische spanningen, door focale infecties (dat zijn infecties door een vooral in het gebit en de amandelen aanwezige chronische ontstekingshaard) en door medicamenten.
Wat zijn de verschijnselen?
De meest voorkomende vorm van psoriasis, psoriasis vulgaris (vulgaris = gewoon), bestaat uit rode, zilverachtig schilferende plekken die overal op het lichaam kunnen voorkomen. Meestal verschijnt de uitslag op de schedel, ellebogen, knieën en romp. Soms gaat dit gepaard met gewrichtsklachten. De bovenste laag van de uitslag vervelt voortdurend, terwijl de onderliggende schubben stevig vastzitten. Psoriasis kan jeuken en pijnlijk zijn en de huid kan barsten of bloeden. Maar meestal geven psoriasis plekken heel weinig klachten. Psoriasis is niet altijd in dezelfde mate aanwezig. Er kunnen ook rustige periodes zijn. Ook het tijdstip waarop de aandoening begint, kan nogal verschillen. Bij een enkeling begint psoriasis al op zeer jonge leeftijd (vóór de puberteit), maar bij de meeste patiënten komen de eerste plekjes op volwassen leeftijd tevoorschijn, tussen de 20 en 35 jaar.
Hoe ziet de behandeling eruit?
Genezing van psoriasis is niet mogelijk; wel kan de aandoening zodanig worden behandeld dat de rode plekken nauwelijks zichtbaar zijn. Dat kan op veel manieren gebeuren. Een lokale behandeling met zalven (en crèmes) heeft over het algemeen de voorkeur boven de systemische behandeling (met pillen en dergelijke), die meer bijwerkingen kent. De systemische therapie blijft gereserveerd voor patiënten met ernstige en uitgebreide vormen van psoriasis. Maar ook bij de lokale behandeling moet u rekening houden met mogelijke bijwerkingen.
De meest toegepaste lokale middelen zijn zalven met vitamine-Dj-analogen (calcipotriol) en corticosteroïden. Sommige mensen die calcipotriol gebruiken, krijgen last van roodheid en irritatie van de huid, of zelfs van eczeem. Verder is het een goed en veilig middel. Corticosteroïden hebben meer nadelen, vooral bij langdurig gebruik. Bij kortdurend gebruik zijn dit wel de prettigste middelen om te smeren. Ze trekken compleet in de huid en laten geen sporen na. Daarnaast worden ditranol en teer veel gebruikt in dagbehandelingscentra of bij poliklinische begeleiding met intensieve instructies en bewaking. Deze middelen hebben meer bijwerkingen (verkleuringen, vlekken, irritatie en overgevoeligheid) dan de hiervoor genoemde.
Let wel op hoe u de zalf gebruikt. Gaat het om een ernstige droge plek, bedek die dan zo veel mogelijk met een verband. Smeer eerst de zalf met een spatel op een stukje ‘strijkschoon’ katoen en leg dit op de te verbinden plek. Zet het geheel vast met hydrofiel windsel. Let op: gebruik geen gaas direct op de huid. Dit schuurt te veel. Bovendien kan de zalf dan in het gaasje trekken en komt er te weinig zalf op de te behandelen plek. De volgende dag herhaalt u deze behandeling (smeer de nieuwe laag zalf gewoon over de oude laag heen). Is de plek te groot of niet geschikt om te verbinden, dan zult u een paar keer per dag een laagje zalf moeten aanbrengen.
Is de ernst van de huidafwijkingen zo groot dat zalven en licht geen uitkomst meer brengen, dan komen medicijnen in pilvorm in aanmerking. Tegenover de eenvoud van de behandeling staat een grotere kans op – soms ernstige – bijwerkingen.
Methotrexaat is een middel dat ook bij kanker wordt gebruikt. Het remt de celdeling in de huid en is zeer effectief tegen psoriasis. Helaas kan het tot ernstige bijwerkingen leiden, zoals een tekort aan bloedcellen en beschadiging van de lever. Acitretine is een van vitamine A afgeleide stof. Bij vrouwen die in verwachting zijn, kan dit middel ernstige afwijkingen bij de ongeboren vrucht veroorzaken. Na het staken van dit middel zal een vrouw nog twee jaar moeten wachten voordat ze zwanger mag worden. Ciclosporine wordt sinds een jaar of tien met succes gebruikt om na een transplantatie afstoting van organen tegen te gaan. Het is ook effectief gebleken bij het onderdrukken van psoriasis. Gezien het risico van nierbeschadiging wordt ook dit middel niet graag langdurig gegeven. Ten slotte zijn er nog lichtbehandelingen. De meest toegepaste zijn ultraviolet-B-therapie (UVB) en ultraviolet-A-the-rapie in combinatie met pillen die de huid gevoelig maken, psoraleen (PUVA). Lichtbehandeling kan het risico op huidkanker vergroten, maar dit risico is klein.
Wat kunt u zelf doen?
Aan psoriasis kunt u zelf veel doen. Baden heeft een gunstig effect op de aandoening. Een bad met warm water waaraan wat zout is toegevoegd, maakt de schilfers en schubben zachter, waardoor u de bovenste schilfers makkelijk kunt verwijderen. U kunt uw huid beter met een bad-olie dan met zeep wassen. Dit maakt de schilfering ook wat minder opvallend. Het is niet verstandig hard te boenen of, bij plekken op het behaarde hoofd, hard te borstelen om de schilfers te verwijderen. Daardoor wordt de huid ter plaatse geprikkeld en wordt de psoriasis geactiveerd. Hetzelfde geldt voor krabben.
Na het baden kunt u de huid insmeren met een zalf waarin een van de eerdergenoemde medicijnen is verwerkt, maar ook zalven zonder enige toevoeging (bijvoorbeeld alleen vaseline) hebben een gunstig effect.
Als de psoriasis plekken goed reageren op zonlicht, doet u er goed aan hier zo veel mogelijk gebruik van te maken. Verbranding moet echter worden voorkomen, want dat kan, evenals mechanische prikkeling (borstelen, krabben), de psoriasis juist verergeren. Gebruik een zonnebrandmiddel om de gezonde delen van de huid te beschermen. Psychische stress lijkt hij de meeste patiënten een rol te spelen. Omgekeerd kan de huidaandoening ook negatieve gevoelens en stress oproepen. Er zijn groepstherapieën waarbij patiënten elkaar steunen en ervaringen uitwisselen.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Open been

Een ‘open been’ is een wond (zweer) aan het onderbeen die niet of moeilijk vanzelf geneest. De zweer is ontstaan door stoornissen in de aderen (die verantwoordelijk zijn voor de afvoer van bloed uit de benen) of slagaderen (verantwoordelijk voor de aanvoer van bloed) of door afwijkingen in de kleine bloedvaatjes. Meestal gaat het om een afvoerstoornis. In staande houding moeten de aderen het bloed tegen de zwaartekracht in van de voet naar het hart transporteren. Door het spannen van de kuitspieren wordt het bloed omhoog geperst. Kleppen in de aderen zorgen ervoor dat het bloed niet terug kan stromen. Deze kleppen kunnen gaan lekken (met als gevolg spataderen) of stukgaan (bijvoorbeeld door een trombose been). Een stoornis in de aanvoer van bloed berust gewoonlijk op een vernauwing in de slagaderen. Omdat dit een minder vaak voorkomende oorzaak van een open been is, wordt die hier verder niet besproken. Hoe vaak een open been voorkomt, is niet precies bekend. Men schat dat deze aandoening voorkomt bij 1 à 2% van de bevolking (circa 200.000, voornamelijk oude mensen).
Wat zijn de verschijnselen ?
Een ‘open been’ onderscheidt zich niet van andere zweren die door infecties zijn ontstaan. Wat wel opvalt, is dat de zweer meestal niet pijnlijk ís. Als de rand van de zweer ondermijnd is, wijst dat op een slechte genezingstendens. De zweer ligt vaak in een huidgebied dat meer tekenen vertoont van een chronische afvoerstoornis. De belangrijkste daarvan is oedeem, een vochtophoping in het been. Door de verminderde bloedafvoer kunnen de onderbenen in de loop van de dag dik worden en kunt u er putjes in duwen. Bij mensen die een trombose hebben gehad, is het oedeem in het algemeen nog duidelijker aanwezig. Spataderen zijn vaak de eerste verschijnselen van een afvoerstoornis van het bloed uit het been. Sommige mensen hebben geen klachten, anderen ervaren een loom en zwaar gevoel in de benen of zelfs een pijnlijk, stekend gevoel.
Hoe ziet de behandeling eruit?
De behandeling van een open been hangt af van de oorzaak. Bij een gestoorde bloedafvoer door kapotte kleppen in de aderen wordt in eerste instantie het overtollige vocht uit het been verwijderd. Daartoe worden drukverbanden (zwachtels) om de onderbenen aangelegd. Het verband moet een zodanige druk in het been geven dat het vocht wordt teruggedrongen en de afvoer van bloed via de aderen wordt bevorderd, terwijl de slagaderen niet worden dichtgedrukt. Essentieel hierbij is dat u in beweging blijft. Dat bevordert de werking van de spierpomp in de kuiten. De drukverbanden kunt u ’s nachts laten zitten. Het enige nadeel is dat ze door een arts of een met de techniek ervaren verpleegkundige moeten worden aangelegd. Zo’n drukverband kan ongeveer één week blijven zitten.
De lokale behandeling van de zweer zelf is minder belangrijk. Wel moet de wond goed schoon worden gehouden. Wat u op de wond aanbrengt, maakt in wezen niet uit. Als de zweer veel vocht of pus produceert, kunt u als wondafsluitend verband een soort kaasplak gebruiken. Dat voorkomt dat het vocht door de zwachtels lekt.
Als het been uiteindelijk zijn normale vorm heeft teruggekregen en de zweer is genezen dit gaat meestal hand in hand kan een elastische kous op maat worden aangelegd. Nadat een open been is genezen, komen sommige patiënten in aanmerking voor een operatie aan de spataderen, waardoor herhaling kan worden voorkomen. Voor een andere groep, vooral patiënten die een trombose hebben doorgemaakt, is het van belang dat zij levenslang elastische kousen blijven dragen. Alleen hiermee kan worden voorkomen dat opnieuw vocht in het been ontstaat waardoor de kans op een open been weer toeneemt.
Wat kunt u zelf doen?
U doet er goed aan de spieren van de onderbenen zo veel mogelijk te bewegen ook als u zit door regelmatig oefeningen met de voeten te doen. Daardoor worden de kuit-spieren gebruikt en zal het vocht beter naar boven worden gestuwd. Langdurig staan en zitten moet u zo veel mogelijk vermijden en regelmatig afwisselen met stukjes lopen. Als u last van oedeem in uw benen heeft en lang in een stoel moet zitten, kunt u het best met uw been omhoog zitten.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Moedervlek

Er zijn verschillende soorten moedervlekken. De meest voorkomende zijn ophopingen van pigmentcellen, die we gewoonlijk aanduiden met moedervlek of naevus. Ze zijn vaak al vanaf de geboorte aanwezig. Als het om een vlakke, lichtbruin gekleurde vlek gaat, spreken we van lentigo simplex of lentigo juvenilis. Soms verdwijnen pigmentvlekken spontaan; dit kan gepaard gaan met een gedepigmenteerde hof (halo naevus): een ontkleuring rond de plek waar de pigmentvlek zich bevond.
Wat zijn de verschijnselen?
Moedervlekken zijn meestal platte of iets verdikte plekken, in kleur variërend van huidkleur, lichtbruin tot donkerbruin of zwart. Ze komen voor op alle plaatsen van het lichaam en zijn in principe onschuldig, maar kunnen in zeldzame gevallen kwaadaardig worden. Een moedervlek die verandert van kleur, grootte, vorm of onregelmatige randen krijgt, kan dan ook een vroeg teken van huidkanker zijn.
Hoe ziet de behandeling eruit?
Een moedervlek kan verwijderd worden door hem weg te snijden of te behandelen met lasertherapie. Het type laser dat gebruikt wordt, hangt af van de kleur en de grootte van de moedervlek. Het weggesneden weefsel wordt gewoonlijk onderzocht op de aanwezigheid van kankercellen.
Wat kunt u zelf doen?
U hoeft aan moedervlekken niets te doen. Als ze groot zijn, is het verstandig ze regelmatig te laten onderzoeken op tekenen van huidkanker. Verder is het goed te weten dat zonlicht niet goed is voor uw huid als hij behandeld is of behandeld gaat worden met laserlicht. Is uw moedervlek dus via lasertherapie verwijderd, gebruik dan tot een jaar na de laatste laserbehandeling een zonnebrandmiddel met factor 15 of hoger op de behandelde plek. Moet u nog gelaserd worden, zorg er dan voor dat uw huid niet te bruin is geworden. Een te bruine huid kan een reden zijn om de behandeling te annuleren.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Melanoom

Een melanoom is een kwaadaardige woekering van pigmentvormende cellen, die al of niet ontstaat uit een reeds aanwezige moedervlek. Er zijn aanwijzingen dat het bij het ontstaan van melanoom vooral gaat om het aantal keren dat u uw huid te intensief heeft blootgesteld aan zonlicht (aangenomen wordt dat verbranding op kinderleeftijd hierbij een belangrijke rol speelt). Daarnaast speelt bij het ontstaan van deze vorm van huidkanker mogelijk een ander schadelijk effect van UV straling een rol, namelijk onderdrukking van het afweersysteem van de huid.
Sommige mensen zijn gevoeliger voor het ontwikkelen van huidkanker, inclusief het melanoom, dan anderen. Dat heeft te maken met het huidtype. Mensen met een lichte huid kunnen minder zonlicht verdragen dan mensen met een donkere huid. Melanoom komt ook vaker voor bij mensen met het zogenoemde dysplastische naevussyndroom. Hun huid zit vol met onrustige moedervlekken (‘naevi’) die verschillen in grootte en kleur. Iemand die tot een familie behoort waarin dit syndroom voorkomt, heeft een grotere kans om melanoom te krijgen, zeker wanneer een familielid al eens voor melanoom is behandeld.
Wat zijn de verschijnselen?
Een melanoom kan op alle plaatsen van het lichaam ontstaan; bij vrouwen vaak op de benen en bij mannen op de romp. Een minderheid ontstaat in een reeds bestaande moedervlek. De moedervlek wordt dan langzaam groter en dikker. Hij krijgt een grillige rand en een onregelmatige donkere kleur, met daarin vaak ook weer lichtere delen die kunnen variëren van wit tot rood. Er kan ook een rood randje om de moedervlek verschijnen. Soms gaat een moedervlek jeuken. Wanneer een moedervlek af en toe bloedt of er een zweer met korstjes opkomt, is er zeker reden om aan een melanoom te denken.
De meeste melanomen ontstaan spontaan als een nieuwe ‘moedervlek’ die na verloop van tijd de eerdergenoemde verschijnselen vertoont. Daarnaast zijn er ook nog melanomen die geen donkere kleur hebben, maar waarin het pigment juist ontbreekt. Dergelijke melanomen worden ‘amelanotisch’ genoemd. Ze zijn heel moeilijk als zodanig te herkennen, ook voor artsen.
Hoe ziet de behandeling eruit?
Een melanoom stelt hoge eisen aan de behandeling. Als deze vorm van huidkanker niet tijdig en adequaat wordt behandeld, is er een grote kans op uitzaaiing. Een verdachte ‘moedervlek’ wordt altijd met een marge van enkele millimeters omliggende huid onder plaatselijke verdoving weggesneden. De patholoog meet dan de dikte van het melanoom onder de microscoop. Op grond hiervan wordt bepaald of er een of twee weken later een tweede operatie moet plaatsvinden, waarbij meer huid en onderliggend vet wordt verwijderd. Daarbij kan een wond ontstaan die zo groot is, dat een huidtransplantatie nodig is om hem te sluiten.
Wat kunt u zelf doen?
Bij een melanoom wordt de kans op genezing in belangrijke mate bepaald door een vroege herkenning. Iedere moedervlek die groter wordt, jeukt, van kleur verandert (kleurschakeringen!), onregelmatige randen (uitlopertjes!) heeft of bloedt, moet u wantrouwen. Zo’n moedervlek mag pas onschuldig worden genoemd als dat bewezen is. Verder geldt hier hetzelfde als bij de andere vormen van huidkanker: ga verstandig om met de zon.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Levervlekken

Alles Wat Je Moet Weten Over Levervlekken en Hoe Je Ze Kunt Behandelen
Levervlekken, officieel bekend als lentigo solaris of lentigo senilis, zijn goedaardige, lichtbruine vlekken op de huid. Ze ontstaan door schade door de zon en komen vooral voor bij mensen met een bleke huid vanaf de middelbare leeftijd. Oorspronkelijk dacht men dat deze vlekken te maken hadden met leverproblemen, vandaar de naam. Er zijn echter verschillende soorten bruine vlekken, zoals lentigo simplex en lentigo juvenilis, die al vanaf de geboorte aanwezig kunnen zijn. Deze zijn meestal kleiner dan lentigo solaris en ontstaan onafhankelijk van zonlicht.
Wat Zijn de Kenmerken van Levervlekken?
Levervlekken zijn platte, bruine vlekken die verschijnen op huidgebieden die veel aan zonlicht zijn blootgesteld, zoals de handrug. Ze kunnen variëren in grootte en zijn vaak zichtbaar bij een dunnere huid.
Hoe Worden Levervlekken Behandeld?
Levervlekken kunnen effectief worden verwijderd door middel van bevriezing of lasertherapie. Daarnaast zijn er producten op recept beschikbaar die hydrochinon en/of vitamine A-zuur bevatten, welke kunnen helpen om de huid te verlichten. Hydrochinon-crèmes worden vaak gebruikt om donkere vlekken, zoals melasma of hyperpigmentatie, te behandelen. Deze producten zijn populair bij vrouwen met een donkere huid, maar het gebruik ervan vereist zorgvuldigheid.
Let op: Hydrochinon wordt meestal 's avonds aangebracht in een concentratie van 4 of 5%, en overdag is het belangrijk om een zonbescherming met SPF te gebruiken. Soms wordt voorafgaand aan de behandeling een oppervlakkige chemische peeling gedaan om de huid toegankelijker te maken voor hydrochinon. Het resultaat kan variëren, afhankelijk van de diepte van het pigment in de huid.
Bijwerkingen van Hydrochinon
Bij onjuist gebruik kunnen ongewenste bijwerkingen optreden, zoals eczeem of het verlies van pigment (leukoderma), wat moeilijk te herstellen kan zijn. Ook kan de huid zelfs donkerder worden in plaats van lichter, een fenomeen dat bekendstaat als ochronose. Vanwege deze risico's is hydrochinon sinds 1 januari 2001 voor cosmetische doeleinden verboden.
Wat Is de Nieuwe Alternatief?
In plaats van hydrochinon kan Thiospot een nieuw, minder schadelijk alternatief zijn. Dit middel remt het enzym tyrosinase, dat verantwoordelijk is voor de huidverkleuring. Onderzoek naar Thiospot is nog beperkt, maar het biedt een veelbelovende optie voor het bleken van donkere vlekken.
Wat Kun Je Zelf Doen?
Om de vorming van nieuwe levervlekken te voorkomen, is het verstandig om blootstelling aan zonlicht te beperken en zonnebrandmiddelen te gebruiken. Vergeet niet dat zonlicht schadelijk kan zijn voor je huid, vooral na laserbehandelingen. Als je levervlekken hebt laten verwijderen met lasertherapie, is het belangrijk om gedurende een jaar na de behandeling een zonnebrandmiddel met SPF 15 of hoger te gebruiken op de behandelde huid.
Bij het zwangerschapsmasker (melasma) is het ook belangrijk om zonlicht te vermijden en een zonnebrandmiddel te gebruiken. Dit kan effectiever zijn dan bleekcrèmes met hydrochinon en vitamine A-zuur.
Samenvatting
Levervlekken zijn een veelvoorkomend huidprobleem dat meestal kan worden behandeld met verschillende methoden. Door goed voor je huid te zorgen en zonnebrand te gebruiken, kun je de kans op nieuwe vlekken minimaliseren. Voor specifieke behandelingen en advies is het altijd aan te raden om een professional te raadplegen.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Jeuk

Jeuk is een onaangename huidsensatie die tijdelijk verlicht wordt door wrijven of krabben. De prikkeldrempel voor jeuk is sterk individueel bepaald en wordt mede beïnvloed door omstandigheden zoals ongerustheid en stress. Zo kan een huidaandoening bij de één leiden tot ondraaglijke jeuk, terwijl de ander er geen noemenswaardige hinder van ondervindt. Jeuk zou biologisch gezien een nuttige prikkel kunnen zijn:
• door krabben en wrijven kunnen parasieten worden verwijderd of gedood;
• wanneer u lang in één bepaalde houding zit of ligt, wordt ten gevolge van de druk de bloedtoevoer onderbroken, waardoor de jeuksensoren worden geactiveerd. Daardoor zult u van houding veranderen en beginnen te wrijven, wat de lokale doorbloeding stimuleert.
Hoe jeuk precies ontstaat, staat niet helemaal vast. Wel is duidelijk dat er bepaalde stoffen bij vrijkomen, zoals histamine en prostaglandine. Door krabben kan de huid zo geïrriteerd raken dat dit tot nog meer krabben leidt. Hierdoor ontstaat een vicieuze cirkel. Door langdurig krabben en wrijven kunnen verdikkingen van de huid en littekens ontstaan.
Bij oudere mensen is jeuk een veelvoorkomende, aanhoudende klacht. Soms wordt alleen een wat droog aanvoelende, licht schilferende huid gevonden. Bij ouderen is de beschermende lipidenlaag verzwakt, enerzijds door een afgenomen talgsecretie en anderzijds door uitwendige factoren, zoals droge lucht (cv) en overmatig gebruik van zeep en heet water. Jeuk zonder zichtbare afwijking van de huid wordt in het medisch jargon ‘pruritus sine materia’ genoemd.
Jeuk komt ook voor bij huidaandoeningen die door parasieten worden veroorzaakt (schurft, luizen), bij insectenbeten, bij netelroos en bij (constitutioneel) eczeem. Bij constitutioneel eczeem veroorzaken wollen en ruwe kleding of irriterende producten, zoals detergentia, vaak jeuk.
Hoe ziet de behandeling eruit?
Jeuk wordt bij voorkeur behandeld door de oorzaak vast te stellen en deze weg te nemen. Maar, zoals gezegd, de oorzaak wordt vaak niet gevonden en dan krijgt u al gauw antihistaminica voorgeschreven. Die medicamenten hebben echter alleen maar zin bij die vormen van jeuk waarbij histamine een belangrijke rol speelt, zoals bij galbulten.
Bij jeuk op oudere leeftijd kunt u proberen de lipidenlaag van de huid te herstellen. Smeren met een zalf of olie is vaak al voldoende. Een alternatief is een mengsel van 1% menthol en 1% lidocaïne in carbomeerwatergel. Ook het wrijven met een ijsklontje of het aanbrengen van koude omslagen heeft een verkoelend en verzachtend effect. Als de huid echter al droog is, verergeren deze middelen de uitdroging van de huid.
Corticosteroïden zijn effectieve jeukstillende middelen, maar we waarschuwen tegen het gebruik van corticosteroïdcrèmes zonder dat de oorzaak van de jeuk bekend is. Corticosteroïden kunnen namelijk de oorspronkelijke huidaandoening maskeren en daardoor het opsporen van de oorzaak bemoeilijken. Ook bij jeuk aan de anus moet u met deze middelen voorzichtig zijn. Als de oorzaak niet wordt weggenomen, zal de corticosteroïd-crème op een gegeven moment niet meer helpen. Bij sommige interne ziekten die jeuk veroorzaken, wordt met wisselend succes gebruikgemaakt van UV-straling.
Wat kunt u zelf doen?
Krabben moet u zo mogelijk vermijden, vooral als er symptomen zijn die op een huidziekte wijzen, zoals uitslag, blaren of een beschadigde huid. Tijdens het krabben kunt u de huid namelijk schuren en open wrijven, waardoor hij kwetsbaarder wordt voor infecties. Gebruik op een jeukende huid liever geen zeep. Vaatverwijding van de huid kan verergering van iedere vorm van jeuk veroorzaken. Beperk daarom zo veel mogelijk het gebruik van alcohol en warme en gekruide spijzen, en een plotselinge overgang van een koude naar een warme omgeving.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Gevoelige huid

Sommige mensen hebben een gevoelige huid en dat kan best lastig zijn. Deze huid is vaak trekkerig en rood en kan bij de kleinste irritatie gaan branden of jeuken. Er zijn gelukkig echter wel dingen die je kunt doen om te voorkomen dat je last krijgt van je gevoelige huid.
Sommige mensen krijgen last van hun huid door bepaalde verzorgingsproducten of door bijvoorbeeld guur winterweer. Andere kunnen slecht tegen het gebruik van zeep. Zeep kan ervoor zorgen dat je huid uitdroogt waardoor je lichaam een teveel aan talg gaat aanmaken wat ervoor zal zorgen dat je gevoelige huid nog onrustiger wordt en dat je last krijgt van puistjes.
Een andere natuurlijke reden is veroudering. In de loop der jaren wordt de huid dunner en droger en verliest hiermee een deel van de bescherming die het altijd gehad heeft. Het slikken van extra vitamine A kan je hierbij helpen of je kunt verzorgingsproducten gebruiken met retinol of vitamines en mineralen.
Als je een gevoelige huid hebt is het belangrijk dat je zorgvuldig omgaat met zonlicht. Stel je huid niet onnodig bloot aan de zon en gebruik altijd een crème met een UV-filter. Probeer je huid niet te laten verbranden omdat dit zeker voor een gevoelige huid erg slecht is.
Als je gewend bent om make-up te dragen reinig je huid dan goed en gebruik make-up op waterbasis om te voorkomen dat je poriën verstopt raken of dat je huid verstikt. Drink veel water. De consumptie van water zorgt voor een mooie glanzende huid en helpt tegen andere lichaamskwalen. Drink daarom ongeveer tussen de 1,5 á 2 liter water per dag om je huid soepel én elastisch te houden.
Als je erg veel last hebt van je gevoelige huid kan het raadzaam zijn om eens een afspraak te maken bij een dermatoloog die jou veel kan leren over jouw type huid en hoe je deze het beste kunt verzorgen.
Als je je huid eens écht goed wilt reinigen maak dan een afspraak bij een schoonheidsspecialiste die eventueel ook je puistjes en mee-eters op een deskundige en schone manier kan verwijderen. Let er op dat je je huid altijd verzorgt met schone handen om ontstekingen te voorkomen.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Huidtherapeut

Een huidtherapeut is een paramedicus, werkzaam in de eerste- en tweedelijnsgezondheidszorg. Voor behandeling door een huidtherapeut heeft u een verwijzing van een arts nodig. Een huidtherapeut wordt ingeschakeld omdat na behandeling door een huisarts of specialist vaak nog aanvullende behandeling, verzorging en revalidatie nodig zijn. Een huidherapeut kan in een eigen praktijk, in een groeps praktijk, in een gezondheidscentrum of in een ziekenhuis werkzaam zijn. Er zijn in ons land momenteel zo’n 300 huidtherapeuten.
Ze krijgen patiënten met littekens, brandwonden, overbeharing, ernstige acne, aandoeningen die gecamoufleerd worden, een ‘open been‘, doorligwonden en oedeem. Huidtherapeuten hebben allerlei behandelingen tot hun beschikking: infrarood/ultraviolettoepassingen, iontoforese (een nieuw soort behandeling met water en stroom tegen zweethanden en -voeten), ultrageluid, psoriasisbehandelingen, camouflage, elektrische epilatie en laserontharing, peeling, massage, manuele lymfedrainage en bandageren. De meeste huidtherapeuten meten ook borstprothesen en elastische kousen aan en u kunt er terecht voor medische tatoeage (bijvoorbeeld om huidverkleuringen weg te werken). Meer informatie kunt u krijgen bij de beroepsorganisatie, de Nederlandse Vereniging van Huidtherapeuten
Opleiding
Er is een opleiding Huidtherapie op HBO niveau aan de Hogeschool van Utrecht. Deze opleiding zal verlengd en verbreed worden om aan de eisen van de overheid ten aanzien van de beschermde titel te kunnen voldoen. Wie zich straks huidtherapeut wil noemen, zal deze vernieuwde opleiding met succes moeten hebben gevolgd.

door Roos

Meer Lezen
9 december 2020

Waarvoor kunt u naar een huidspecialist?

Wat Doet Een Huidspecialist? Ontdek De Verschillende Soorten Huidspecialisten
Een huidspecialist is een breed begrip dat verschillende beroepen omvat. De meest bekende huidspecialisten zijn de schoonheidsspecialist, huidcoach, huidtherapeut en dermatoloog. Elke huidspecialist heeft unieke kwaliteiten en mogelijkheden. De keuze voor de juiste huidspecialist hangt af van jouw specifieke huidklachten of vragen.
De Schoonheidsspecialist
De schoonheidsspecialist is een veelzijdige huidspecialist die zich richt op de algehele verzorging van de huid. Bij de eerste afspraak wordt vaak een huidanalyse uitgevoerd om te bepalen wat jouw huid nodig heeft. Op basis hiervan stelt de schoonheidsspecialist een behandeling voor. De behandelingen kunnen worden onderverdeeld in drie hoofdcategorieën: ontspannende behandelingen, verzorgende behandelingen en cosmetische behandelingen. Veel schoonheidsspecialisten hebben zich ook gespecialiseerd in aanvullende diensten, zoals ontharing en permanente make-up.
De Huidcoach
Een huidcoach richt zich op het verjongen en verfrissen van de huid. Deze huidspecialist biedt coaching en verzorgende behandelingen om jouw huid een jeugdiger uiterlijk te geven. Dit kan variëren van bindweefselmassages tot professionele reinigingsbehandelingen. Daarnaast geeft de huidcoach persoonlijk advies op basis van jouw huidtype en behoeften.
De Huidtherapeut
Je kunt meestal alleen bij een huidtherapeut terecht met een verwijzing van jouw huisarts of een andere specialist. De huidtherapeut behandelt mensen met (ernstige) huidaandoeningen of huidbeschadigingen. Deze specialist biedt effectieve behandelingen voor aandoeningen zoals acné, brandwonden, littekens, oedeem en overbeharing. Ook het verwijderen van tatoeages valt binnen het vakgebied van de huidtherapeut.
De Dermatoloog
De dermatoloog, ook wel de huidarts genoemd, heeft uitgebreide kennis van diverse huidaandoeningen en is werkzaam in een ziekenhuis. Deze specialist kan een breed scala aan huidaandoeningen onderzoeken, vaststellen en behandelen, van aangeboren aandoeningen tot huidproblemen die later in het leven ontstaan. Denk hierbij aan eczeem, psoriasis, huidtumoren, open benen, geslachtsziekten en spataderen. Binnen de dermatologie is er ook de dermato-oncoloog, die gespecialiseerd is in de behandeling van huidkanker.
Met deze informatie kan iedereen beter begrijpen wat een huidspecialist doet en welke specialist het beste bij zijn of haar huidbehoeften past. Of je nu op zoek bent naar verzorging, behandeling van een aandoening, of advies voor een stralende huid, er is altijd een huidspecialist die je kan helpen!

door Roos

Meer Lezen